Jeugd:Jacqueline Zirkzee groeide op in het bezadigde Oegstgeest. Ze bezocht met veel plezier de plaatselijke Montessorischool, op loopafstand van huis.
Lezen, schrijven en tekenen waren van jongs af aan haar favoriete bezigheden, en haar 'talenten' werden op deze school (h)erkend en gestimuleerd.
De overgang van het vrije Montessori-systeem naar de degelijkheid van het Rijnlands Lyceum was groot, maar op 16-jarige leeftijd had ze toch al een Havodiploma op zak. Ze was te jong voor veel vervolgopleidingen, maar vond zelf dat ze de middelbare school ontgroeid was.
Studie:
Na een jaartje freewheelen ging Jacqueline Zirkzee naar de Nieuwe Lerarenopleiding ZWN te Delft, een veelzijdige opleiding met een tweevakkensysteem waar meer ruimte was voor het ontwikkelen van didactische vaardigheden dan bij de traditionele M.O.
Na het afronden van de vakopleidingen Engels en Geschiedenis, met voor beide een aparte tweedegraads aantekening, leek de overstap naar de Rijksuniversiteit in Leiden een logische. In 1985 studeerde ze 'met veel genoegen' (8+) bij professor D. van Arkel af in de sociale geschiedenis, met Russisch en economische geschiedenis als bijvakken.
Activiteiten:Door de grote werkloosheid in het onderwijs in die jaren lukte het haar niet om een baan voor de klas te vinden, zodat ze op zoek ging naar andere werkzaamheden (onder meer als fotomodel en visagiste).
Ze was verder actief in werkgroepen (vrouwengeschiedenis, racismestudies) en ze gaf cursussen aan volwassenengroepen bij culturele instellingen, over gezinsgeschiedenis en de eerste feministische golf.
Ze maakte deel uit van de organisatie van de International Conference on Women's History die in 1986 in Amsterdam gehouden werd, en had zitting in de redactie van de bundel wetenschappelijke artikelen Current Issues in Women's History (Routledge, 1988) die naar aanleiding van dit congres werd gepubliceerd.
Ook een deel van de lesstof die ze voor haar cursussen had ontwikkeld, werd in een boek verwerkt.
Het populairwetenschappelijke werkje Lief & Leed: de geschiedenis van het gezin (VUGA, 1986), werd gesubsidieerd door het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen en vond zijn weg naar het middelbare en het volwassenenonderwijs.
Reizen en schrijven:
Na haar afstuderen ging Jacqueline Zirkzee samenwerken met een reisfotograaf, publiceerde artikelen in tijdschriften
in binnen- en buitenland en leverde tekstbijdragen aan het fotostock archief (Horree Zirkzee Producties) dat
ze (mede) beheerde, en dat onder meer beeldmateriaal leverde aan Encarta (Winkler Prins) en internationale stock
agentschappen. Ze maakte veel reportages in Europa, gericht op steden, wijn en toerisme. Ze reisde door het toenmalig
Oostblok, Azië, Zuid-Afrika en was verschillende malen in Egypte.Op een van die reizen bezocht ze de Griekse burcht van Mykene, waar de kiem werd gelegd van een bijna zeshonderd pagina's tellend epos: de roman MYKENE (2001, Uitgeverij Conserve, Schoorl).
Omdat ze er vanuit ging dat elke journalist wel een onafgemaakte roman in een la heeft liggen, werkte ze voorlopig in het geheim aan dit manuscript, dat haar ondanks alles niet losliet. Ze schreef en herschreef, maar nog steeds zonder vooropgezet plan. Een bevriende boekrecensent drong erop aan dat ze het manuscript naar uitgeverij Conserve zou sturen, een van de weinige uitgeverijen (destijds) met een naam in het uitgeven van historische romans. Het manuscript werd geaccepteerd.
Fictie:
De werkzaamheden voor haar eigen firma, de geboorte van een zoon en andere zaken waren er debet aan geweest dat de publicatie van MYKENE pas in 2001 zou plaatsvinden.
Het boek werd op 16 mei aangeboden aan ex-burgemeester van Leiden mr. C.H. Goekoop, auteur van Op zoek naar Ithaka (Heureka, 1990) en Homerus - een raadsel (Conserve, 2003).
MYKENE, een mengeling van geschiedenisfeiten, mythologische overlevering en romantische fictie, ontving uitstekende kritieken, onder meer in Trouw.
Het Fonds voor de Letteren kende de debutante een maximale stimuleringsbeurs toe op grond van deze uitgave.
Drie jaar later verscheen HET BOEK VAN TRISTAN EN ISOLDE (Conserve, 2004), een romantisch verhaal gebaseerd op een
bekende middeleeuwse sage, dat al in 2006 werd herdrukt als Zilver Pocket bij Uitgeverij Maarten Muntinga.
Als 'tussendoortje' schreef ze samen met theologe en mede-Conserve-auteur Barbara M. Veenman de briefroman IRIS
& VALENTINE (Conserve, 2005). Haar derde historische roman, HET HEKSENHUIS (Conserve, 2008), betekende haar doorbraak als serieus auteur. Het boek over de heksenwaan in de zeventiende eeuw kreeg enorm veel media-aandacht, mede door parallellen met vervolgingen in de moderne tijd - zoals de heksenjachten in Afrika en door angst ingegeven uitwassen bij de bestrijding van het terrorisme.
Het manuscript van haar vierde historische roman gaat over de beginjaren van de VOC. In 2010 verscheen SPINKIND, een spannend verhaal voor kinderen van 9 t/m 12 jaar, dat zich afspeelt in het midden van de zeventiende eeuw.
Ook leverde zij een aantal korte verhalen aan internetuitgeverij Parelz, dat enige tijd geleden een digitale verhalenbank lanceerde waaruit men zelf boeken kan samenstellen.
Non-fictie:Sinds 2000 heeft Jacqueline Zirkzee een eigen tekstbureau, TxTs.nl. Binnen dit 'eenvrouwsbedrijf' richt zij zich op copywriting, interviews en redactiewerk voor uiteenlopende opdrachtgevers, zoals financiële instellingen, uitgevers, tijdschriftredacties, kunstenaars en galeries. Ook geeft ze lezingen en schrijfworkshops.